X
تبلیغات
زولا

نقل از دیگران 92

یکشنبه 30 اردیبهشت 1397 21:13 نویسنده: شیرین چاپ

مسعود سلطانی استاتوس سال گذشته اش را بازنشر کرده و بر آن یادداشتی می گذارد:


پارسال بعد از نمایش دستان جوهری، برخی سرمست پیروزی بودند و هشتگ بردیم می‌‌زدند. یکی از این سرمستان ما رای نادهنده‌ها را هدردهنده همین هوای پردود و ریزگرد می‌دانست. در این یک سال همه وعده‌های روحانی که ما را برای رای ندادن لایق دور ریختن می‌دانستند، دود شد. وقتی آن روزها را مرور می‌کنم، غریق‌های به ستوه‌ آمده‌ای می‌بینم که به هر علف خشکی در دریا می‌آویزند؛ و از ترس مار غاشیه به عقرب جراره پناه می‌برند. و آن چنان نومیدند که هر کس بی‌فایده‌ای امیدشان را فاش کند، او را دشمن امیدشان می پندارند.



مسعود سلطانی‎ ha aggiornato il suo stato.

"آخه چه موجوداتی هستند ؟؟
15 میلیون نفر توی این کشور هوا و آب وخاک و منابع مصرف میکنند به چه دردی میخورند به اندازه ی یک کشور توی کشورمون مرده ی متحرک داریم.
فاجعه است با این جماعت چه باید کرد ؟؟ شما جامعه شناسها شما روانشناسها پاسخ دهید"
اینها نوشته فردی در یک گروه تلگرامی است که اعضایش فعال اجتماعی هستند. من که اعتراض کردم، یکی دو نفر که حدس می‌زدم با اعتراض من همراهی کردند. و چند نفری هم بر این نوشته مهر تایید زدند. دیدم ماندن در جایی که مرا لایق نفس کشیدن در همین هوای سمی کشورم نمی‌دانند، توهین به خودم است و خارج شدم تا "رئیسیان رای‌دهنده به روحانی" با هم هلهله کنند. 
بدیهی است که در همین گروه مخالفان نوشته بالا هم هست اما متاسفانه صدای‌شان در هیاهوی "رئیسیان رای‌دهنده به روحانی" طنینی ندارد.