X
تبلیغات
زولا

از هر دری 82

جمعه 10 فروردین 1397 19:01 نویسنده: شیرین چاپ

- اینها که می نویسم یک مشت حرف ها و وقایع کوچک و بی اهمیت ِ زندگی یک آدم کوچک و بی اهمیت اند. درست است که بنا بر نقطه نظر اگزیستنسیالیسم، آدمی برای دادن معنایی به زندگی اش ناگزیر خود را موجودی استثنایی و بی نظیر تصور می کند اما واقعیت اینست که همه ما موجوداتی کوچک و عادی هستیم، زندگی مان هم کوچک و عادی ست و مثل نقطه ای محو، در بزرگی و بی نهایتی ِ دنیا.

- از سری ِ همان ماجرای آدم کوچک و بی اهمیت ... همیشه دوست داشتم یک جفت کفش قرمز داشته باشم. امروز دیدمشان و عشق در نگاه اول بود! واقعیت اینست که دنبال اکسسوری های نو بودم تا با یک لباس قدیمی جور کنم و برای عروسی دوستم آماده باشم. زورم می آید برای هر مناسبتی لباس تازه بخرم. ترجیح می دهم از یک لباس مدت ها - سال ها منظورم است - استفاده کنم و مثلا کت رویش یا کفشش را عوض کنم. خلاصه که با یک کیف و کفش قرمز برگشتم خانه.

- این هفته چهار روز تعطیلی داریم بخاطر عید پاک. امروز را venerdì santo می نامند. برای آنها که ساکن رم هستند باید جالب تر باشد مراسم این جمعه خاص از سال. پیاده روی سمبلیک راهی که مسیح با صلیب به پشتش طی کرد. مراسم شستن پاهای دوازده نفر. منتظرم ببینم امسال پاپا فرانچسکو پاهای چه کسانی را می شوید. سال های قبل انتخاب هایش همه را متعجب کردند. معمولا پاپ ها مراسمی فرمایشی اجرا می کرده اند با آب ریختن روی پای دوازده کاردینال یا کشیش. فرانچسکو پاهای زندانیان زندانها را و یا مهاجران مسلمان را می شوید و می بوسد. 

- در ادامه آن بند بالا، بماند که کلا از ادیان با هر اسم و اتیکتی که داشته باشند دل خوشی ندارم و همه شان را سر و ته یک کرباس می دانم، اما اشاره ام فقط به شخصیت و شعور و انتخاب آدم هاست. فرانچسکو را مقایسه کنید با خیل ملاهای معرف دین اسلام. تا بحال هیچکدامشان پای یک مسیحی را یا یک زندانی را - حتی برای ادا در آوردن جلوی دوربین هم که شده - شسته و بوسیده اند؟

- امیدوارم سیزده بدر به همگی خوش بگذرد و همه یادشان باشد مراقب طبیعت باشند.